Środowisko zawodowe
Wsparcie praktyki
Superwizje, grupy interwizyjne i otwarta biblioteka narzędzi — to, czego potrzebuje specjalista, żeby praktyka się rozwijała, a nie chodziła w kółko.
Dlaczego to nie jest opcja
Psychoterapia to jeden z niewielu zawodów, w których błędu nie widać od razu. Klient nie zawsze informuje, że zrobiło się gorzej, a specjalista skłonny jest uważać własne rozumienie przypadku za trafne. Jedynym pewnym sposobem, by to sprawdzić, jest wyniesienie swojej pracy pod dyskusję.
Dlatego superwizja nie jest oznaką braku doświadczenia ani czymś, co z latami przestaje być potrzebne. To element standardu zawodowego, na równi z kodeksem etycznym.
Co proponujemy
- Superwizje — omawianie konkretnych przypadków z superwizorem, indywidualnie albo w minigrupie.
- Grupy interwizyjne — regularne spotkania kolegów o zbliżonym poziomie w celu omówienia własnej pracy.
- Biblioteka narzędzi — skale i kwestionariusze stosowane w praktyce CBT, w wolnym dostępie.
Działy
Superwizje
Omawianie rzeczywistych przypadków klinicznych ze skupieniem na precyzji metodologicznej: czy konceptualizacja jest dobrze zbudowana, czy wybrana technika jest właściwa, co blokuje postęp.
Grupy interwizyjne
Regularne spotkania kolegów o zbliżonym poziomie w celu omówienia własnej pracy. Bez hierarchii, ale ze strukturą — inaczej zamienia się to w rozmowę o trudnych klientach.
Biblioteka narzędzi
Skale i kwestionariusze stosowane w praktyce CBT. Dostępne swobodnie, bez rejestracji i bez wymiany na dane kontaktowe.
Chcesz omówić formę?
Napisz o swoim doświadczeniu i o tym, z czym pracujesz — zaproponujemy odpowiednią formę wsparcia.