Dla specjalistów

Grupy interwizyjne

Regularne spotkania kolegów o zbliżonym poziomie w celu omówienia własnej pracy. Bez hierarchii, ale ze strukturą — inaczej zamienia się to w rozmowę o trudnych klientach.

Czym interwizja różni się od superwizji

W superwizji jest bardziej doświadczony uczestnik, który ponosi odpowiedzialność za jakość omówienia. W interwizji uczestnicy są równi: grupa kolegów omawia przypadki, opierając się na zbiorowym doświadczeniu.

Obie formy są potrzebne i nie zastępują się nawzajem. Superwizja daje precyzję, interwizja — regularność, różnorodność spojrzeń i poczucie, że nie jest się samemu.

Po co to jest

Praktyka w izolacji degeneruje się. Specjalista, który latami pracuje sam, niepostrzeżenie utrwala własne nawyki, w tym te nietrafione. Z zewnątrz to widać, od wewnątrz nie.

Różne spojrzenia na jeden przypadek. Pięciu specjalistów zobaczy w Twoim przypadku pięć różnych akcentów. Często jeden z nich to ten, którego nie brałeś pod uwagę.

Normalizacja trudności. Odkrycie, że kolega z dziesięcioletnią praktyką ma te same zacięcia, samo w sobie działa zawodowo uzdrawiająco.

Nauka na cudzych przypadkach. Przez rok uczestnictwa omawiasz dziesiątki przypadków, a nie tylko własne.

Jak zbudowane jest spotkanie

Bez struktury interwizja zsuwa się w narzekanie na klientów. Dlatego format jest ustalony:

  1. Podział czasu. Na początku ustalamy, kto przedstawia przypadek i ile to zajmie.
  2. Pytanie. Przedstawiający formułuje, czego oczekuje od grupy: hipotezy, pomysłu na technikę, spojrzenia na relację z klientem.
  3. Prezentacja. Krótki, anonimowy opis przypadku.
  4. Pytania doprecyzowujące. Wyłącznie pytania, bez rad i ocen.
  5. Dyskusja. Grupa proponuje hipotezy i warianty.
  6. Zamknięcie. Przedstawiający mówi, co zabiera dla siebie. To ważny krok: nie pozwala, by omówienie się rozsypało.

Regularność i skład

Grupy spotykają się regularnie — zwykle raz na dwa tygodnie albo raz w miesiącu. Skład jest stały: zaufanie i rozumienie wzajemnego kontekstu narastają z czasem, dlatego „wolne wejście” tu nie działa.

Optymalna wielkość grupy to 4–8 osób. Mniej — brakuje różnorodności spojrzeń, więcej — brakuje czasu dla każdego.

Kto może uczestniczyć

Praktykujący specjaliści pracujący w CBT albo w podejściach trzeciej fali. Dla uczestników programów długoterminowych centrum spotkania interwizyjne wchodzą w skład szkolenia i opłacane są osobno od modułów.

Poufność

Przypadki przedstawiane są anonimowo. Wszystko, co omawiane jest w grupie, nie wychodzi poza nią — to warunek uczestnictwa, a nie życzenie.

Tworzenie grup

Grupy tworzone są w miarę naboru uczestników o porównywalnym poziomie przygotowania. Zostaw zgłoszenie — koordynator poinformuje, gdy uformuje się odpowiednia grupa.

Dołączyć do grupy interwizyjnej

Napisz o doświadczeniu w praktyce i podejściu — koordynator poinformuje o tworzonych grupach.

Wyślij zgłoszenie

Wkrótce otwieramy

Nie przyjmujemy jeszcze zgłoszeń. Napisz do nas na e-mail — odpowiemy, gdy tylko ruszy zapisy.

info@cbtpoland.com