Najlepiej przebadane podejście w psychoterapii. Krótkoterminowa, ustrukturyzowana praca ze związkiem myśli, emocji i zachowania.
Wpływa na nas nie tyle to, co się dzieje, ile to, jak to interpretujemy. To samo zdarzenie — wiadomość bez odpowiedzi, krytyka w pracy, przyspieszone bicie serca — wywołuje u różnych osób różne emocje, ponieważ różne są interpretacje.
Wynika z tego praktyczny wniosek: zmienić zdarzenie często nie sposób, natomiast interpretację i późniejsze zachowanie — owszem.
Formułowanie przypadku. Specjalista wspólnie z Tobą tworzy schemat: co uruchamia problem, jakie myśli i emocje się pojawiają, co robisz dalej i jak to wpływa na następny raz. Ze skargi „mam lęk” powstaje działający model.
Praca z myślami automatycznymi. Uczymy się zauważać myśli przemykające automatycznie i sprawdzać je — nie pod kątem „pozytywności”, lecz zgodności z faktami. Myśl „nie poradzę sobie na spotkaniu” to przewidywanie, a przewidywanie da się sprawdzić.
Eksperymenty behawioralne. Najskuteczniejsza część. Zamiast spierać się z myślą, urządzamy test w rzeczywistości: co przewidywałeś i co się stało.
Ekspozycja. Przy lękach — stopniowe, kontrolowane zbliżanie się do tego, czego unikasz. To właśnie unikanie podtrzymuje strach i to z nim trzeba pracować.
Praca z przekonaniami kluczowymi. Pod myślami automatycznymi leżą trwałe wyobrażenia o sobie i świecie. Przechodzi się do nich później, gdy jest już umiejętność pracy z warstwą powierzchniową.
Od 8 do 30 sesji przy większości zgłoszeń. Fobie specyficzne — czasem kilka spotkań. Stany przewlekłe i praca z głębokimi wzorcami — dłużej; w takich przypadkach często włącza się terapię schematów.
Nie udziela porad, jak żyć. Nie „uwalnia od negatywnych myśli” — to zadanie niewykonalne i niepotrzebne. Nie zastępuje pomocy medycznej tam, gdzie jest ona wymagana.
Jeśli jesteś specjalistą i chcesz stosować tę metodę w pracy — centrum prowadzi programy, w których jest ona nauczana.
Systematyczne przygotowanie w terapii poznawczo-behawioralnej: 13 modułów, które prowadzą od metodologii i diagnozy do samodzielnej pracy z przypadkiem pod superwizją.
Stały niepokój, napady paniki, strach przed sytuacjami, których wcześniej się nie bało.
Nic nie cieszy, nie ma sił, wszystko wymaga wysiłku, a sens tego, co się dzieje, gdzieś się gubi.
Natrętne myśli, których nie da się pozbyć, i czynności, które trzeba powtarzać.
Wspomnienia, które wracają same, koszmary, stała czujność.
Relacja z jedzeniem i ciałem, która zajmuje coraz więcej miejsca w życiu.
Alkohol, substancje, hazard, ekrany — gdy kontrola nad tym została utracona.
Powtarzające się konflikty, wyobcowanie, poczucie, że mówicie różnymi językami.
Nowy kraj, utrata oparcia, poczucie, że życie toczy się nie tam, gdzie jesteś.
Napisz do nas — koordynator doprecyzuje potrzebę i zaproponuje terapeutę pracującego w tym podejściu.
